Pierwotnie przewlekły gościec

Pierwotnie przewlekły gościec Określenie. Jest to cierpienie ogólne, prawdopodobnie, zakaźne, pochodzenia dotychczas nieznanego, występujące głównie u kobiet około 40—50 roku życia, prowadzące powoli i stopniowo w ciągu lat do zesztywnienia i zniekształcenia tych stawów, które stały się siedliskiem cierpienia. Przyczyny. Istotna przyczyna pierwotnie przewlekłego gośćca nie jest dotychczas ustalona. Pomimo prawdopodobieństwa, że iśboltą tej choroby gest zakażenie, nie udało się dotychczas wykryć jej zarazka. Ponieważ choroba rozwija się głównie u kobiet w okresie przekwftania, należy przyjąć, że zabuTzenia dokrewne tego okresu stwarzają na tle zaburzeń wegetatywnych korzystne podłoże, sprzyjające czy to bezpośredniemu działaniu zairazka na układ nietylko stawowy, ale ii nerwowy, czy też jego działaniu pośredniemu drogą wyzwolenia mechanizmów uczulających. Anatomja patologiczna. W dość ograniczonej liczbie przypadków pierwotnie iprzewlekłego gośćca stwierdzano w torebkach stawowych obecność typowych guzków Aschoffa, charakterystycznych dla gośćca reumatycznego. Z tego też względu niektórzy autorzy, szczególnie szkoły niemieckiej, uważają, że przyczyną pierwotnie przewlekłego gośćca jest ten sam zarazek nieznany, który jest przyczyną gośćca reumatycznego. Różnice w przebiegu klinicznym obu cierpień tłumaczono sobie odmień-nem podłożem konstybucjonalnem, na którem się one rozwijają. Odmienny kliniczny przebieg pierwotnie przewlekłego gośćca, brak działania na salicylan sodu zdaje się jednak nadawać temu cierpieniu, przynajmniej. z klinicznego punktu widzenia, całkowicie odrębny, samoistny charakter. W początku choroby wytwarzają sSę w zajętych stawach, szczególnie w stawach kolanowych, jałowe, przejrzyste wysięki z przewagą limfocytów. W zajętych stawach, w miarę trwania procesu chorobowego, zanika chrząstka, zjawiają się przybrzeżne nadżerki i ubytki kostne,, sczasem rozwijają się zaniki kostne, nieraz znacznego stopnia, jak również wytwarzają się nadwichnięcia, zwichnięcia i zbaczania stawów. Zmianom anatomicznym stawów towarzyszą nieraz stany zapalne kaletek maziowych i torebek ścięgnistych. Z biegiem czasu w sąsiedztwie chorych, stawów wytwarzają się zaniki mięśniowe. Same stawy zewnętrznie są nietylko zniekształcone, ale nad niemi zmienia się i skóra, która staje się-nieraz cienka, sucha, lśniąca, odbarwiona; mogą jednak w niej występować nagromadzenia barwika.